Daniela Romana
DPM
Słowo od założycielki
Kiedy po raz pierwszy przyjrzałam się twórczości Danieli, pomyślałam: multitalent.
Lalki, misie, ubranka, ceramika… Trudno zamknąć ją w jednej dziedzinie. I chyba właśnie to najbardziej mi się spodobało.
Ale patrząc na jej prace, dostrzegłam jeszcze coś.
Doskonałość w niedoskonałości.
Lubię przedmioty, w których widać ludzką rękę. Nie wszystko musi być idealnie równe, symetryczne i wygładzone. Drobna nieregularność, nieco inny kształt, szczegół wykonany po swojemu — to właśnie one często decydują o charakterze rękodzieła.
Daniela nie tworzy rzeczy, które wyglądają, jakby zeszły z taśmy produkcyjnej. Każda nosi ślad jej pracy, umiejętności i wyobraźni.
I właśnie takie są dla mnie piękne. Nie chciałabym ich poprawiać ani zmieniać.
Bo wierzę, że prawdziwa ekskluzywność rodzi się w ludzkich rękach.
Portret Danieli
Jej własnymi słowami
Dzisiaj opowiem Wam trochę o sobie.
Nazywam się Daniela, pochodzę z Rzymu i tutaj mieszkam.
Odkąd byłam maleńką dziewczynką, zawsze fascynowało mnie wszystko, co można stworzyć własnymi rękami.
Moja pierwsza „kreacja” powstała, kiedy chodziłam do trzeciej klasy szkoły podstawowej. Wpadłam wtedy na pomysł, żeby samodzielnie uszyć lalkę z materiału. Poprosiłam mamę o stare prześcieradło i tak wszystko się zaczęło…
Oprócz szycia bardzo pociągało mnie malarstwo, haftowanie i szydełkowanie.
Można powiedzieć, że moje lalki miały całkiem bogatą garderobę, którą sama dla nich przygotowywałam. Oczywiście pełną niezliczonych błędów, ponieważ byłam jeszcze dzieckiem i wszystkiego uczyłam się sama.
Później, jako młoda dziewczyna, zaczęłam pogłębiać swoją wiedzę o szyciu i modzie. Zostałam konstruktorką odzieży, rysowniczką mody i stylistką.
Ale ponieważ wciąż nie czułam się w pełni usatysfakcjonowana, podjęłam również naukę w szkołach zajmujących się ceramiką i porcelaną. Poznawałam wszystkie etapy pracy z tymi materiałami — od formowania, przez wypalanie, aż po ręczne zdobienie.
Później przekazywałam tę wiedzę innym, prowadząc zajęcia w szkołach i pracowniach artystycznych.
Aż nadeszła pandemia COVID-19.
Wtedy odkryłam siebie na nowo jako twórczyni lalek artystycznych wykonywanych techniką rzeźbienia igłą (needle sculpting).
I można powiedzieć, że właśnie dzięki tej ostatniej pasji udało mi się połączyć wszystkie moje artystyczne zainteresowania — od szycia i malarstwa, przez modelowanie zimnej porcelany, aż po projektowanie i wykonywanie ubrań, które noszą moje lalki. Wszystkie te stroje również sama wymyślam i tworzę!
To właśnie tę dziedzinę rękodzieła chcę teraz jeszcze bardziej zgłębiać, doskonalić swoje umiejętności i nadal się rozwijać!
Dziękuję za uwagę.
Dziękuję również mojemu miastu, które od zawsze było dla mnie źródłem inspiracji i ogromnym wsparciem we wszystkich dziedzinach, które pragnęłam poznawać i studiować.
Prace Danieli
Lalki · Misie · Ubranka
Lalki artystyczne, ręcznie wykonane misie, miniaturowe ubranka i drobne przedmioty dekoracyjne. Daniela swobodnie przechodzi od pracy z tkaniną do formowania twarzy lalek i szycia ubrań.
Jej lalki nabierają kształtu stopniowo. Ściegi wyznaczają rysy twarzy; oczy, piegi, włosy i ubranie nadają każdej postaci własny wyraz.
Jej misie pokazują inną stronę jej rzemiosła: starannie dobrane tkaniny, indywidualne proporcje i charakterystyczne detale.
Małe korony
Współpraca dwóch artystek
Daniela tworzy również miękkie korony z tkaniny, które pojawiają się na lalkach Isabelli Rosy (Madama Doré). Wysokie, lekko nieregularne szpice i subtelne haftowane złote gwiazdy nadają każdej z nich własny charakter.
Korony stały się rozpoznawalnym elementem stylizacji lalek Izabeli. Same lalki tworzy Isabella, natomiast korony wykonuje Daniela. Na stronie wyraźnie zaznaczamy autorstwo obu artystek.
Behind the Creation
Jak powstaje lalka
Zanim lalka otrzyma sukienkę czy choćby parę oczu, Daniela zaczyna od twarzy.
Techniką needle sculpting formuje materiał igłą i nicią, stopniowo nadając kształt policzkom, nosowi i ustom. Drobne poprawki mogą całkowicie zmienić wyraz twarzy.
Następnie osadza oczy i dopracowuje rysy. Potem pojawiają się piegi, włosy i najdrobniejsze wykończenia.
Na fotografiach widać, jak twarz wyłania się krok po kroku — od kawałka materiału do rozpoznawalnej małej postaci. Ostatnią przemianę przynosi ubranie i detale, które Daniela dla niej wybiera.